Bas van den Berg 2017 klein"Cilia, jij die mij in 1983 bibliodrama aan den lijve liet ervaren en zo mijn leermeesteres werd, je hielp me afgelopen zaterdag in Letter en Geest toen je zei: 'lichaamstaal als instrument om iets over te brengen, dat was een openbaring.'

 

Ik kan jullie verzekeren dat juist dit voor ons allemaal die nu het werk van de zevende hemel dragen: de maten Kees en Riëtte, Susan en Leonie, Aat en Cocky, Joyce en Gottfrid, en ik zei de gek Bas, als ook de bestuursleden Henri en Jeanette, Anton en Annette, dat dit voor ons allemaal nog steeds een openbaring is. Zo gauw als we met lijf, hart en ziel de vloer opgaan…..gaan bewegen……een plek opzoeken waarin het gracieuze neigen van het lichaam een vibratie in de ziel oproept……..gebeurt het . Je zegt in datzelfde interview: ‘ ik snakte naar lichaamstaal en naar beelden… je was klaar met de galmende woorden en de grote gedachten in de theologie ……….theologie ging voorlopig achter slot en grendel…………mag die dan niet meer meedoen….kan die niet op een andere manier tevoorschijn komen, wellicht wel, maar niet te vroeg, niet te zwaar, niet te ernstig, niet te snel en niet vooraf…….theologie zal pas nieuw aan het licht treden als lichtvoetige danser, tragikomische clown, of als een geinige goochelaar met woorden die als confetti door de lucht dwarrelen ..alleen als woorden beeldspraak worden van wat gebeurt , van wat zich vermoeden laat maar niet in woorden te vatten is………kunnen de woorden gaan resoneren met wat onzegbaar is en leer je profetisch te stotteren zoals Mozes……je weet het eigenlijk niet meer maar tegelijk kun je niet anders dan blijven zoeken met je lijf, met hart en ziel in beelden om datgene wat je beleeft en ervaart… om daar zo dicht mogelijk bij te komen. En vaak, zo heb ik van mijn andere maatje vanaf het begin in 1983 geleerd, ja jij Riette, vaak kun je beter en intenser zonder woorden op de huid van de beweging of in het hart van de stilte komen om dan vervolgens….langzaam, langzaam van daaruit iets uit een psalmvers te gaan verstaan van wat de Onzegbare zeggen wil op dit moment aan jou… …….als in een lichte bries……….. 

 

Wij hebben alle negen maten van nu, maar ook de drie maten van toen , Cilia, Lex en Thomas, vanaf 1997, wij alle twaalf hebben deze taal mogen leren, de taal van het lichaam, de taal van het beeld en dat vraagt veel tijd…..wat verneem je als je je lijf uitstrekt naar boven of als je lichaam zich voorover buigt naar de grond……wat vertelt een lichaam dat een hand achterna snelt of in een wervelende interactie met een andere speler tot rust komt en verstilt ………in het oog van die stilte kun opmerken welke beelden worden opgeroepen…

Alle twaalf zijn we die lange weg gegaan, de weg uit het hoofd naar het lijf en via het lijf naar de beelden en zo naar de verbeelding, op weg naar een geinige en geestige verwoording. We hebben er zo allemaal ons eigen repertoire in ontdekt en ontwikkeld en we zijn individueel en samen nog steeds op reis.

 

De start van het grote gebeuren lag nog weer veel eerder in de tijd, in het jaar 1983 toen Cilia, Riëtte Lex Grandia - zijn gedachtenis zij ons tot zegen - , en ik begonnen met het op onze manier verder weven aan de speelse spirituele traditie van ds. Henk Aalbers , die lange man, twee meter met een profetische krullenbos, die n 1981 , toen Lex en ik deelnamen aan een dag voor zondagschoolleiding over het verhaal van de verloren zoon binnen een uur gestrekt op de grond lag, 73 jaar oud. Hij wilde iets voordoen, in een grote pastorie in de buurt van Kortenhoef , waar hij met groepen ging werken na zijn pensioen.

Daar is de Santekraam 2.0 geboren en wij hebben als kerngroepje dat netwerk van kunstzinnige theologen uit laten groeien tot een groep van 14 professionals. Dat netwerk bleef tot 1994 actief. De kerk wegerde om ons duurzaam te ondersteunen, en daarom gingen we kopje onder. Cilia, Riëtte en ik gingen –eigenwijs als wij waren- toch door en we vonden in Thomas Borggrefe, die ik had eren kennen bij lessen van rabbijn Yehuda Aschkenasy, een creatieve vierde wijze. Thomas was theoloog en werd acteur. En dat is hij nog steeds. Helaas kan hij er vandaag niet bij zijn.
In 1996 of 1997 ( 20 of 21 jaar, ik kies voor het laatste want 3 x 7)hebben we op Hydepak het opleidingsinstituut van de kerken in Driebergen De 7evende Hemel opgericht. En dat vieren we nu. De spirit van het begin ,de gein en de humor laten zich nog steeds zien en horen in al ons werk. Als we te ernstig worden lachen en spelen we onze gewichtigheid gewoon onderste boven maar als het te banaal wordt, zoeken we juist in bewegen en spelen de geestrijke ernst: want bibliodrama , bibliodans, werken met verhalen en werken met inventieve verbeelding, de vier pijlers van het werk van de 7evende hemel , wij mogen ervaren………. dat heel regelmatig, ook vandaag, de geinige geest door de zalen gaat waaien en zwieren en ons zal aansporen om met hart en ziel met lichaam en geest in beweging te komen. Lets go with the flow………"

 

Bas van den Berg
Utrecht, 6 oktober 2017  (hier de feestrede als pdf)

Volg ons

Facebook Image